PATSERTJE
Hij is jonger dan ik, en twee koppen kleiner. Maar als hij het salon binnenwandelt, vult zijn ego de hele ontvangstruimte. Zelfs voor ik hem
maar kan begroeten neemt hij het zaakje over: "Voor mij een gin-tonic, en
ik ga even naar het toilet, ja?" Hij doet het net niet met een vingerknip.
(terzijde: Mannen, voor je naar een
erotisch massagesalon gaat, zorg dat je al naar de wc bent geweest. Moet je toch,
gaan de meisjes ervan uit dat je je aan het aftrekken bent.) Met
ont-zet-tend veel spijt deel ik mee dat we noch gin, noch tonic in huis hebben
en vraag bijna of hij niet liever een Fristi wou. Hoe strak en chique zijn pak
ook zit boven die hippe sneakers, het is en blijft een broekvent.
Een arrogante blaaskaak. Een rotverwende melkmuil. Een patsertje.
Het was aan hem dat ik moest denken toen ik las over de
'Operatie Patser'. Blijkbaar vult de Antwerpse politie het begrip 'patser' iets
minder ruim in dan ik. Voor mij slaat het immers op de voltallige groep van
mensen die gelooft dat ze betere mensen zijn omdat ze meer en/of dure spullen
hebben, en dus ook de constante nood voelen om dit te etaleren. Als ik naar
patsers moest zoeken, ging ik kijken in Brasschaat of Knokke. Niet in
Borgerhout.
Voor ik ga klinken als Wouter Van Besien (God beware me): ik
trek ook mijn wenkbrauwen op als ik zo'n licht getint piepkuiken met een grote
BMW zie rijden. En laten we niet flauw doen; er zijn vast veel nijvere jongens
die hem vijfdehands hebben gekocht en zelf hebben opgeknapt; er zijn vast veel
gasten die zo'n wagen lenen voor een weekend; er zijn er die hem hebben
gekregen van familie ... maar er zijn er ook veel die hem hebben gekocht met
'easy money'. Wij zien ze namelijk ook, de kereltjes die een stapeltje verkreukelde
briefjes uit hun Burberry man-purse halen om hun massage te betalen. De
straatdealertjes, de handtassendiefjes, de brommerjatters. Zolang ze de meisjes
deftig behandelen en de gouden Boeddhabeeldjes laten staan, maakt het voor ons
niet uit waar ze hun geld hebben gehaald - mijn diepste excuses, procureur
Dams, maar dat zijn nu eens echt mijn zaken niet.
Want voor elke BMW die door Borgerhout puft terwijl 'Niggaz
in Paris' door de open raampjes knalt, sjezen er vijf over de snelweg met 'Ode
aan die Freude' in het perfect afgestelde geluidssysteem - waarvan je mij met
de beste wil van de wereld niet kan laten geloven dat die alle vijf op 100
procent legale wijze verworven zijn. Frauderende zelfstandigen, corrupte douaniers,
succesvolle oplichters en ga zo maar voort, zien er natuurlijk minder verdacht
uit dan een jong Marrokkaantje. Gaan zij ook worden tegengehouden door de
agenten van Operatie Patser? Worden deze criminelen er ook uitgepikt? Of hoeft
het niet zo: ze zijn immers wat ouder, blank en hebben een pak aan. Het plaatje
klopt. 'De burger' hoeft zich niet te ergeren.
Een tip voor alle jonge en/of andersgekleurde
eigenaars van dure wagens: draag een pak achter het stuur. Blijkbaar is de
Antwerpse politie fashion police
geworden.