Het was met enige benieuwdheid dat ik aan mijn eerste
Valentijnsdag in het salon begon. Zouden er veel klanten komen op deze Hoogdag
der Opgelegde Romantiek, of juist niet? De omstandigheden wezen op niet veel
goeds: het was vakantie, ijzig koud en gevaarlijk op de baan, een stuk van onze
straat werd afgesloten voor werken, én dan nog eens een feestdag ... We maakten
ons weinig illusies, maar in de hoop dat op zijn minst de eenzame mannen zich
die dag nog een tikje eenzamer dan anders zouden voelen, hielden we de moed
erin.
Tegen de late namiddag is die moed al bijna opgegeven. De
dag lijkt maar niet op gang te komen, zelfs de telefoon staat opvallend stil.
Poupette kreunt dat ze naar huis wil. Al voor de zestiende keer. In het
voorbije uur. Ze is het beu, het rondhangen, het doelloos surfen op online
boetieks, het turen naar het schermpje van de inkomhal, het opsteken en
uitdoven van de zoveelste sigaret. Maar dan herpakt ze zichzelf: "Laten we
het positief bekijken: ik ben wel blij dat al die klanten die getrouwd zijn,
toch één dag op het jaar hun vrouw alle aandacht geven. Dat maakt voor mij al
heel veel goed."
Ik geloof haar, dat ze het meent. Ze is niet de eerste die
het er over heeft - dat dubbele gevoel bij klanten die een vrouw of een
vriendin hebben. "Het zijn jouw zaken niet, en des te beter voor mij dat
zo'n man naar hier komt," vindt Pinkie, "Maar als ik erbij stilsta,
kan ik het moeilijk krijgen. Voor mij is dit allemaal heel zakelijk - ik moet
ook mijn geld verdienen - maar zo'n man, eigenlijk bedriegt die gewoon zijn
vrouw, en op een manier bedrieg ik haar ook.
Is dat nu mijn schuld? Absoluut niet, maar ik voel me er soms wel schuldig bij
... Ik heb ook een vaste relatie, en ik mag er niet aan denken wat ik zou doen
als ik mijn vriend erop zou betrappen naar een zaak als deze te gaan. Ook al is
het 'maar een massage'."
'Maar een massage'; een kleine rondvraag leert dat het bij
getrouwde klanten het favoriete excuus is om hun bezoekjes goed te praten. De
grijze zone van het erotisch massagesalon leent zich perfect tot hun logica: ze
gaan niet naar de hoeren en hebben ook geen minnares waar ze verliefd op zijn,
alles verloopt zonder seks of gevoelens - in de enge zin van het woord. Zolang
hun partner geen lastige vragen gaat stellen, kan het toch geen kwaad?
'Mijn vrouw begrijpt me niet', in al zijn varianten, is dan
weer een mooie tweede. Zonder hiermee de heren die zich van dit flauw excuus
bedienen nog wat meer te willen steunen ... in sommige gevallen hebben ze
gelijk.
Zo vertelde Kimora Liu me het verhaal van P. ; een man die ik ken als
een opgewekte, vriendelijke vent, een plezier om te mogen ontvangen (Al een
geluk - hij staat drie of vier keer per week aan de deur). "Hij liet me de
foto's van zijn vrouw zien: echt een mooie, knappe dame, waar zelfs zijn
vrienden jaloers op zijn. Maar ze is superconservatief en heel preuts opgevoed,
en altijd zo gebleven. Ze hebben al drie jaar geen seks gehad! En als hij daar
met haar nog maar over wil praten, vindt ze hem een ordinaire vetzak." Tja,
als zo'n man dan ontdekt dat er zoiets bestaat als erotische massagesalons,
waar hij met alle égards wordt behandeld, helemaal in de watten wordt gelegd en
de aandacht en affectie van mooie, lieve meisjes zomaar kan kopen ... Je moet
al van hele slechte wil zijn om hem dat kwalijk te nemen. "Hij had tot
voor enkele maanden geleden nooit kunnen denken dat hij in een bordeel of een
salon zou binnenstappen, maar nu is hij er helemaal aan verslaafd. In zijn
omgeving merkt iedereen ondertussen dat hij een stuk vrolijker rondloopt dan
vroeger - zelfs zijn vrouw. 'Dan zit ik daar te grijnzen, en moet ik een domme
mop bedenken om te doen alsof ik daar om zat te lachen,' zei hij laatst."
Brengt me op een idee: hem als extra service een lijstje excuus-grapjes
aanbieden. Voorstellen mogen worden ingestuurd.
In de avond wordt het plots veel drukker. We lijken de grens
van twintig klanten zelfs te gaan halen! Ons idealistisch beeld van mannen op
Valentijn wordt dan weer aan diggelen geslagen. Opnieuw laat ik Kimora aan het
woord na een afspraak met haar vaste klant S. :
"Hij heeft een vrouw, en hij zegt dat hij heel gelukkig getrouwd
is. Ik vroeg hem - ik ken hem ondertussen goed - of hij vanavond niet bij haar
moest zijn? 'Ach, ze heeft bloemen en een cadeau gehad. Zij blij, nu ik blij.' En
dat vond hij niet meer dan normaal."
Maar zo romantisch!
